Είναι επίσης αυτονόητο οτι σε μια συγχρονη κοινωνία όπως αυτή στην οποία ζούμε δεν χωράνε ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία που έχουν κατά καιρούς γέννησει οι διάφορες θρησκείες. Η ανεξιθρησκεία, το δικαίωμα καθενός να πιστεύει αν θέλει, σε ότι θέλει, όπως θέλει και να το ξέρει μόνο αυτός είναι Ιερό.
Τα παραπάνω δεν μπορουν να αναιρούν το ρόλο που έχει πάιξει η Εκκλησία στην Νεότερη Ιστορία του Έθνους. Σαφώς και σαν θεσμός και οργανισμός έχει παίξει και αρνητικό ρόλο αλλά στα μάτια του απλού πολίτη ο παππάς ήταν στην συντριπτική πλειοψηφία το στήριγμά του. Στα χωριά τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα. Ο παππάς, ο πρόεδρος, ο δάσκαλος, και ο κυρ αστυνόμος. Η πίστη, το κράτος, η γνώση και ο νόμος.
Στις μέρες μας γίνεται μια προσπάθεια αποκαθήλωσης θεσμών, μεταξύ των οποίων και η εκκλησία. Με αφορμή τα αρκετά, είναι αλήθεια, κρουσματα σήψης και διαφθοράς στην Εκκλησία γίνεται μια απόπειρα σύγχησης, συγκερασμού και ομαδοποίησης. Γίνεται επίθεση σε αυτήν καθε αυτήν την ορθόδοξη πίστη με το ςπιχείρημα ότι η Εκκλησία που την διακονεί αποτελείται απο διεφθαρμένους εραστές της εξουσίας.
Είναι όμως έτσι; θα μπορουσε ενας Χριστιανός ποτέ να συγκρίνει τον Ιησου και την Διδασκαλία του με εναν οποιοδήποτε διεφθαρμένο ιερέα; Ακόμα και στις τάξεις των αποστόλων ενεσκυψε διαφθορά όπως καταδεικνύει η περίπτωση του Ιούδα. με αυτή τη λογική θα έπρεπε να θεωρουμε και τους γιατρους όλους διεφθαρμένους και να απορριπτουμε συλληβδην την ιατρική κοινότητα. Εδώ βρίσκει εφαρμογή το δεύτερο επιχειρημα ενάντια στην Εκκλησία το οποίο λέει ότι η Εκλησία δεν προσφέρει κάτι στη συγχρονη κοινωνία. Προφανώς οι θιασώτες του επιχειρήματος αυτού μετράνε ως προσφορά μόνο ότι μπορεί να αποτυπωθεί ως αξία χρηματική. Η πνευματική τροφή δεν αποτιμάται και γι αυτό το λόγο δεν έχει αξία στην εποχή του ευρώ, των spreads και του παγκόσμιου εμπορίου.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς Θρησκόληπτος για να πάρει θέση υπέρ της Εκκλησίας. Ίσα ίσα που δεν πρέπει να υποστηρίξει την Εκκλησία υπό το πρίσμα του φανατισμού γιατί θα πάει στο άλλο άκρο. Αρκεί να νιώθει Έλληνας και να ειναι ζωντανή στη μνήμη του η ελληνική ιστορία. Γιατί είναι οι βασικοί πυλώνες του ελληνικού Έθνους που πλήττωνται από αυτήν την ρητορική.Η γλώσσα, η πνευματική κληρονομιά, η ιστορία.
Είναι γενικά παραδεκτό ότι η αντίληψη που δείχνει να επικρατεί στον δυτικό παγκοσμιοποιημένο κόσμο τείνει να προς την ισοπέδωση των εθνικών διαφορών. Οδηγούμαστε σε πολυεθνικές κοινωνιες με ένα μωσαϊκό εθνοτήτων και γλωσσών. Οι υποστηρικτές τους λένε ότι δεν υπάρχουν έθνη και οτι τα εθνικά κράτη ειναι οπισθοδρομικές κοινωνικές οντότητες.
Όμως, δεν είναι έτσι. Μπορεί στον πλανήτη να υπάρχουν κράτη που η δημιουργία τους να προηγήθηκε της δημιουργίας των εθνών που τα απαρτίζουν αλλά η Ελλάδα σίγουρα δεν ανήκει σε αυτά.Το ελληνικό έθνος είναι από τα αρχαιότερα του κόσμου και τα στοιχεία που το χαρακτήριζαν πάντα ήταν η παναρχαια ελληνική γλώσσα, η πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου, η πνευματική του κληρονομιά που την απαρτίζουν η τεράστια αρχαιοελληνική, βυζαντινή και νεοελληνική γραμματεία, η μουσική, το θέατρο, η αρχιτεκτονική και η γλυπτική και η σχέση του με τα Θεία είτε αυτά αφορουν τη λατρεία του Δωδεκάθεου είτε την Ορθοδοξη Χριστιανική Θρησκεία.
Δεν χωρά αμφισβήτηση ότι η Ορθοδοξία αποτέλεσε την βάση για την ανάπτυξη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της λαμπροτερης σελίδας της μετά Χριστόν Ελληνικής Ιστορίας. Δεν χωρά επίσης αμφιβολία οτι όπως κάθε θεοκρατικό κράτος το Βυζάντιο είχε μειονεκτήματα και μαύρες σελίδες. Όμως άφησε λαμπρή πολιτιστική κληρονομιά στη μουσική, στη γλώσσα, στα γράμματα. Αυτή η πολιτιστική φλόγα ήταν τόσο δυνατή ώστε επιβίωσε τα 400 χρόνια σκλαβιάς και αποτέλεσε τη σπίθα για την Επανάσταση και την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό.
Είναι καταστροφικό για την εθνική μας συνοχή με την αφορμή μιας πολυάριθμης έστω ομάδας απατεώνων να απαξιώνουμε την κληρονομιά αυτή που φέρει η ορθοδοξία για τον τόπο μας. Είναι επικινδυνο να απαξιώνουμε τις ρίζες μας μόνο και μόνο γιατι δεν "ταιριάζουν" στο σύγχρονο εμπορικοποιημένο κόσμο. Η επίθεση στην Ορθοδοξία εντάσεται στο ίδιο πλαίσιο με την παρουσιάση της καταστροφής της Σμύρνης ως αποτέλεσμα συνωστισμού, στο ίδιο πλαίσιο με την επίθεση ενάντια στην γλώσσα και τις προτάσεις για καθιέρωση των greeklish ή κατάργησης του τονισμού.
Έθνος που ξεχνά είναι εθνος που πεθαίνει. Είναι Έθνος αδύναμο στις βουλές των καιροσκόπων που κερδοσκοπούν στην πλάτη του. Χρέος μας είναι να προστατεύσουμε την ιστορία και τη γλώσσα μας, δινοντας στην εκκλησία τη θέση που της αρμόζει και κυρίως προστατεύοντας την τόσο από τους εξωτερικούς εχθρους της όσο και από τους ρασοφορους απατεώνες που την δυσφημούν με τις συμπεριφορές τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου