Άντε να δούμε
Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011
Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011
Οικοδομή, Εργολάβοι, Τράπεζες και Μαύρο Χρήμα
Ακούω τους κατασκευαστές ακινήτων να παραπονιούνται για την κρίση. Ακούω να γκρινιάζουν για την αύξηση των αντικειμενικών αξιών. Τους ακούω να μεψιμοιρουν συνέχεια. Είναι καιρός να πούμε κάποια πράγματα πια έξω από τα δόντια.
Σε κανένα συμβόλαιο όταν οι οικοδομή ανθούσε δεν έμπαινε η πραγματική αξία αγοράς. Για να γίνει πιο κατανοητό το συμβόλαιο είναι η απόδειξη αγοράς. Και αυτή γράφει πάντα χαμηλότερη αξία από την πραγματική. Τα υπόλοιπα λεφτά έμπαιναν μαύρα κατάμαυρα στην τσέπη του εργολάβου. Αφορολόγητα. Οι τράπεζες παίζουν το δικό τους βρώμικο παιχνίδι σε αυτό. Δίνουν στον δανειολήπτη 2 στεγαστικά. Ένα με σκοπό την αγορά και ποσό το ποσό του συμβολαίου και ένα με σκοπό την επισκευή- άκουσον άκουσον- του ολοκαίνουριου σπιτιού και ποσό τα μαύρα.
Μάλιστα οι τράπεζες έχουν προνοήσει και δίνουν την δυνατότητα στον αγοραστή να εκταμιεύσει τα μαύρα την ημέρα του συμβολαίου και να τα καταθέσει δεσμευμένα στο λογαριασμό του πωλητή, ώστε ο πωλητής να εξασφαλίσει ότι θα τα πάρει.
Για τι ποσά φοροδιαφυγής μιλάμε; Ο φόρος μεταβίβασης ήταν 14% οπότε μιλάμε για 14.000 ευρώ για κάθε 100.000 μαύρα. Και δεν βάζουμε στον υπολογισμό τον φόρο εισοδήματος που θα πλήρωνε ο εργολάβος.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι αυτή η μορφή φοροδιαφυγής περιλαμβάνει 5 συνενόχους. Τον εργολάβο, τον αγοραστή, τον συμβολαιογράφο, τον δικηγόρο του πελάτη και την τράπεζα. Όλοι ξέρουν όλοι συγκαλύπτουν. Η ευθύνη της τράπεζας είναι πολύ βαριά γιατί οι κανόνες που έχουν επιβληθεί στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για την ανίχνευση και την καταγραφή του μαύρου χρήματος είναι εξαιρετικά αυστηροί.
Κι όμως η πρακτική αυτή συνεχίζεται με την ανεξήγητη ανοχή του ελληνικού Κράτους. Γνωστός μου εργολάβος δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι αυτά τα λεφτά γυρίζουν στην αγορά ως μεροκάματα αλλά του θύμισα ότι τα περισσότερα από αυτά τα μεροκάματα είναι ανασφάλιστα με ανάλογες απώλειες για τα Ασφαλιστικά Ταμεία.
Επιτέλους κάποιος πρέπει αυτό να το σταματήσει.
Εκκλησία και Κράτος. Νόμοι Θεού και Νόμοι ανθρώπων Μήπως τα έχουμε μπερδέψει;
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την κάρτα του πολίτη. Μερίδα πολιτών ξεσηκώθηκε λέγοντας ότι αυτή η κάρτα είναι το πρώτο βήμα για το χάραγμα του Αντίχριστου. Ξεκίνησε μάλιστα με την προτροπή και κάποιων ιεραρχών η συλλογή υπογραφών και δηλώσεων μη αποδοχής της κάρτας του Πολίτη.
Ας δούμε το θέμα από ψηλά. Ούτε ως πολίτες, ούτε ως πιστοί. Η εκλεγμένη κυβέρνηση μιας χώρας, ψηφισμένη από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων λαμβάνει μια απόφαση. Μια μερίδα πολιτών αρνείται να την εφαρμόσει και συλλέγει υπογραφές για να διαδηλώσει την αντίθεση της.
Έχουν δικαίωμα αυτοί οι άνθρωποι να αρνηθούν να εφαρμόσουν οποιονδήποτε νόμο; Φυσικά αρκεί να είναι έτοιμοι να υποστούν τις συνέπειες. Ζούμε σε δημοκρατική κοινωνία στην οποία εφαρμόζεται η θέληση της πλειοψηφίας όπως αυτή εκφράζεται μέσα από την συνταγματική διαδικασία του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Αν οι πολίτες που εναντιώνονται σε ένα νόμο ανήκουν στην δυστυχώς μεγάλη μερίδα που δεν συμμετέχει στις εκλογές, τότε ακόμα χειρότερα. Αν δεν συμμετέχεις στη λειτουργία μιας κοινωνίας τότε δεν έχεις και δικαίωμα κριτικής στη λειτουργία της. Εδώ όμως έχουμε το παράδοξο οι πολίτες που ΔΕΝ συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία να απαιτούν πράγματα, να διαμαρτύρονται και να ελέγχουν. Ταπεινή άποψη του γράφοντος είναι ότι αν δεν καταδέχεσαι να συμμετάσχεις στην διαδικασία εκλογής αντιπροσώπων που θα λάβουν αποφάσεις για το μέλλον του τόπου ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΣΑΙ να διαμαρτύρεσαι για τις αποφάσεις αυτές ούτε για το ποιόν των ανθρώπων που τις λαμβάνουν. Έχεις επίσης δικαίωμα να μην ρίπτεις με την μορφή φόρου τον οβολόν σου στο δημόσιο ταμείο αλλά τότε δεν θα έπρεπε να έχεις και καθόλου πρόσβαση στις υπηρεσίες που πληρώνονται με αυτόν τον φόρο.
Ας πάμε τώρα στα της Εκκλησίας. Η εκκλησία δέχεται πολυμορφη επίθεση τα τελευταία χρόνια. Άλλοι λένε ότι είναι αναχρονιστική η στάση της απέναντι στις προγαμιαίες σχέσεις και στην κάυση των νεκρών. Άλλοι λένε ότι έχει πολύ αναχρονιστικό ορισμό της αμαρτίας με αποτέλεσμα όλοι να θεωρούμαστε αμαρτωλοί. Άλλοι λένε ότι χρησιμοποιεί δύσκολη γλώσσα. Άλλοι λένε ότι είναι αναχρονιστική. Κανέναν δεν ανάγκασε η εκκλησία να είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Κανέναν δεν ανάγκασε να ακολουθεί τους κανόνες και το τυπικό της. Η Εκκλησία ήταν και είναι σταθερή. Λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο 2011 χρόνια. Με όλες τις αδυναμίες και τα λάθη των ανθρώπων που τη διοίκησαν κατά καιρούς. Η Εκκλησία είναι ανοικτή σε όλους. Αλλά σου λέει από την αρχή τους κανόνες της. Αν θες τους ακολουθείς και είσαι πλήρες και σωστό μέλος της. Αν δεν θες πάλι σε δέχεται αλλά σε θεωρεί μέλος που πρέπει να επαναφέρει στο σωστό δρόμο.
Είναι ανόητο επειδή θέλει κάποιος να καεί όταν αποβιώσει, να απαιτεί από την Εκκλησία να μην τον θεωρεί αμαρτωλό. Είναι κουτό όταν κάποιος έχει προγαμιαίες σχέσεις να απαιτεί από την Εκκλησία να προσαρμοστεί στις ορέξεις του. Η Εκκλησία για τον Πιστό διδάσκει τον Θείο Νόμο και τηρεί τις Παραδόσεις των Αγίων Πατέρων. Πως είναι δυνατόν να απαιτούμε να αλλάζει κατά πως μας βολεύει εμάς και τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες; Σαφώς και δεν έχει δικαίωμα να εμποδίζει κρατικές λειτουργίες που ΔΕΝ την αφορούν. Δεν μπορεί το αν θα επιτραπεί η καύση των νεκρών στην Ελλάδα να εξαρτάται από την γνώμη της Ιεραρχίας. Είναι υποχρεωμένη όμως η Εκκλησία να υπενθυμίσει ότι η συγκεκριμένη διαδικασία είναι ΕΚΤΟΣ Ορθοδοξίας και κανείς δεν έχει δικαίωμα να απαιτήσει ιερέα να τον ψάλλει κατά τη διάρκεια της καύσης του.
Τις προάλλες έγινε επεισόδιο στη Δημητσάνα σχετικά με την ορκομωσία του Δημάρχου. Σαφέστατα και δεν μπορεί κανείς να υποχρεώσει κάποιον να πάρει θρησκευτικό όρκο αν δεν θέλει. Σαφέστατα και κανένας θρησκευτικός άρχοντας δεν μπορεί να παρέμβει σε τέτοιες διαδικασίες και δεν πρέπει. Αν όμως η πλειοψηφία θελήσει να ορκιστεί θρησκευτικά δεν μπορεί κανείς να το απαγορεύσει επίσης.
Είμαστε λαός σε σύγχυση. Και αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουμε γιατί αν δεν συνεννοηθούμε και συμφωνήσουμε για τα βασικά θα τα βρούμε πολύ σκούρα στα χρόνια που έρχονται.
Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011
Η εκκλησία δέχεται πόλεμο
Είναι θα λέγαμε αυτονόητο οτι οι περισσοτεροι νοήμονες και μορφωμένοι κάτοικοι αυτής της χώρας είναι υπερ του διαχωρισμού της Εκκλησίας από το Κράτος. Φαινόμενα όπως η συλλογή υπογραφών για το θέμα των ταυτοτήτων, η σκανδαλώδης υπόθεση Βατοπαιδίου, η παρέμβαση ιεραρχών στα της πολιτικής θέματα ειναι ενδεικτικά ενός εναγκαλισμου μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους που έχει οδηγήσει σε προβλήματα άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο σοβαρά.
Είναι επίσης αυτονόητο οτι σε μια συγχρονη κοινωνία όπως αυτή στην οποία ζούμε δεν χωράνε ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία που έχουν κατά καιρούς γέννησει οι διάφορες θρησκείες. Η ανεξιθρησκεία, το δικαίωμα καθενός να πιστεύει αν θέλει, σε ότι θέλει, όπως θέλει και να το ξέρει μόνο αυτός είναι Ιερό.
Τα παραπάνω δεν μπορουν να αναιρούν το ρόλο που έχει πάιξει η Εκκλησία στην Νεότερη Ιστορία του Έθνους. Σαφώς και σαν θεσμός και οργανισμός έχει παίξει και αρνητικό ρόλο αλλά στα μάτια του απλού πολίτη ο παππάς ήταν στην συντριπτική πλειοψηφία το στήριγμά του. Στα χωριά τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα. Ο παππάς, ο πρόεδρος, ο δάσκαλος, και ο κυρ αστυνόμος. Η πίστη, το κράτος, η γνώση και ο νόμος.
Στις μέρες μας γίνεται μια προσπάθεια αποκαθήλωσης θεσμών, μεταξύ των οποίων και η εκκλησία. Με αφορμή τα αρκετά, είναι αλήθεια, κρουσματα σήψης και διαφθοράς στην Εκκλησία γίνεται μια απόπειρα σύγχησης, συγκερασμού και ομαδοποίησης. Γίνεται επίθεση σε αυτήν καθε αυτήν την ορθόδοξη πίστη με το ςπιχείρημα ότι η Εκκλησία που την διακονεί αποτελείται απο διεφθαρμένους εραστές της εξουσίας.
Είναι όμως έτσι; θα μπορουσε ενας Χριστιανός ποτέ να συγκρίνει τον Ιησου και την Διδασκαλία του με εναν οποιοδήποτε διεφθαρμένο ιερέα; Ακόμα και στις τάξεις των αποστόλων ενεσκυψε διαφθορά όπως καταδεικνύει η περίπτωση του Ιούδα. με αυτή τη λογική θα έπρεπε να θεωρουμε και τους γιατρους όλους διεφθαρμένους και να απορριπτουμε συλληβδην την ιατρική κοινότητα. Εδώ βρίσκει εφαρμογή το δεύτερο επιχειρημα ενάντια στην Εκκλησία το οποίο λέει ότι η Εκλησία δεν προσφέρει κάτι στη συγχρονη κοινωνία. Προφανώς οι θιασώτες του επιχειρήματος αυτού μετράνε ως προσφορά μόνο ότι μπορεί να αποτυπωθεί ως αξία χρηματική. Η πνευματική τροφή δεν αποτιμάται και γι αυτό το λόγο δεν έχει αξία στην εποχή του ευρώ, των spreads και του παγκόσμιου εμπορίου.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς Θρησκόληπτος για να πάρει θέση υπέρ της Εκκλησίας. Ίσα ίσα που δεν πρέπει να υποστηρίξει την Εκκλησία υπό το πρίσμα του φανατισμού γιατί θα πάει στο άλλο άκρο. Αρκεί να νιώθει Έλληνας και να ειναι ζωντανή στη μνήμη του η ελληνική ιστορία. Γιατί είναι οι βασικοί πυλώνες του ελληνικού Έθνους που πλήττωνται από αυτήν την ρητορική.Η γλώσσα, η πνευματική κληρονομιά, η ιστορία.
Είναι γενικά παραδεκτό ότι η αντίληψη που δείχνει να επικρατεί στον δυτικό παγκοσμιοποιημένο κόσμο τείνει να προς την ισοπέδωση των εθνικών διαφορών. Οδηγούμαστε σε πολυεθνικές κοινωνιες με ένα μωσαϊκό εθνοτήτων και γλωσσών. Οι υποστηρικτές τους λένε ότι δεν υπάρχουν έθνη και οτι τα εθνικά κράτη ειναι οπισθοδρομικές κοινωνικές οντότητες.
Όμως, δεν είναι έτσι. Μπορεί στον πλανήτη να υπάρχουν κράτη που η δημιουργία τους να προηγήθηκε της δημιουργίας των εθνών που τα απαρτίζουν αλλά η Ελλάδα σίγουρα δεν ανήκει σε αυτά.Το ελληνικό έθνος είναι από τα αρχαιότερα του κόσμου και τα στοιχεία που το χαρακτήριζαν πάντα ήταν η παναρχαια ελληνική γλώσσα, η πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου, η πνευματική του κληρονομιά που την απαρτίζουν η τεράστια αρχαιοελληνική, βυζαντινή και νεοελληνική γραμματεία, η μουσική, το θέατρο, η αρχιτεκτονική και η γλυπτική και η σχέση του με τα Θεία είτε αυτά αφορουν τη λατρεία του Δωδεκάθεου είτε την Ορθοδοξη Χριστιανική Θρησκεία.
Δεν χωρά αμφισβήτηση ότι η Ορθοδοξία αποτέλεσε την βάση για την ανάπτυξη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της λαμπροτερης σελίδας της μετά Χριστόν Ελληνικής Ιστορίας. Δεν χωρά επίσης αμφιβολία οτι όπως κάθε θεοκρατικό κράτος το Βυζάντιο είχε μειονεκτήματα και μαύρες σελίδες. Όμως άφησε λαμπρή πολιτιστική κληρονομιά στη μουσική, στη γλώσσα, στα γράμματα. Αυτή η πολιτιστική φλόγα ήταν τόσο δυνατή ώστε επιβίωσε τα 400 χρόνια σκλαβιάς και αποτέλεσε τη σπίθα για την Επανάσταση και την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό.
Είναι καταστροφικό για την εθνική μας συνοχή με την αφορμή μιας πολυάριθμης έστω ομάδας απατεώνων να απαξιώνουμε την κληρονομιά αυτή που φέρει η ορθοδοξία για τον τόπο μας. Είναι επικινδυνο να απαξιώνουμε τις ρίζες μας μόνο και μόνο γιατι δεν "ταιριάζουν" στο σύγχρονο εμπορικοποιημένο κόσμο. Η επίθεση στην Ορθοδοξία εντάσεται στο ίδιο πλαίσιο με την παρουσιάση της καταστροφής της Σμύρνης ως αποτέλεσμα συνωστισμού, στο ίδιο πλαίσιο με την επίθεση ενάντια στην γλώσσα και τις προτάσεις για καθιέρωση των greeklish ή κατάργησης του τονισμού.
Έθνος που ξεχνά είναι εθνος που πεθαίνει. Είναι Έθνος αδύναμο στις βουλές των καιροσκόπων που κερδοσκοπούν στην πλάτη του. Χρέος μας είναι να προστατεύσουμε την ιστορία και τη γλώσσα μας, δινοντας στην εκκλησία τη θέση που της αρμόζει και κυρίως προστατεύοντας την τόσο από τους εξωτερικούς εχθρους της όσο και από τους ρασοφορους απατεώνες που την δυσφημούν με τις συμπεριφορές τους.
Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011
Περι Παγκαλου, Κοπριτων και άλλων ζωων
Ειναι τραγικό να κατηγορούν για διαφθορά τους πολιτικους αυτοί που τους βοήθησαν στη διαφθορά.
Ειναι τραγικό να έχουν κάποιοι το θράσος να λένε οτι φίλησαν κατουρημενες ποδιές για μια θεση στο δημόσιο επειδή είχαν αναγκη, λες και τα κοροιδα που πανε με το σταυρό στο χέρι δεν αναζητουν εργασία αλλά χομπυ.
Αν τα τελευταια 20 χρόνια εχουν μπει στο δημόσιο 200.000 άνθρωποι από το παραθυρο, με ενα μέσο μισθολογικό κόστος 2000€ το μήνα, τοτε εχουν πάρει από τη τσεπη του έλληνα φορολογουμενου 100.000.000.000 € σε μισθους.
Ναι, το ένα τρίτο του χρέους. Σε μισθους για βολεμενα κομματοσκυλα, κοπριτες ή όπως αλλιώς θέλετε να τους πείτε. Από αυτους ο κάθε Παγκαλος παιρνει ψήφους για να παιρνει τον ωραιο του μισθο (άλλα 3.000.000 ευρω στα εικοσι χρονια).
Βολευτές και βολεμένοι είναι για την τσέπη μου το ίδιο κλέφτες. Και μετά βγαινετε και διαμαρτυρεστε για τα σκάνδαλα. Αν με 10 ψήφους σου δινει μια θέση, οταν η siemens του δωσει ενα μύριο δεν θα της δώσει τη δουλειά;
Αλλά ετσι ειναι φοβόμαστε να κοιταχτουμε στον καθρευτη. Πιπιλάμε την καραμέλα ότι ετσι ειναι το σύστημα αφου όμως εχουμε βουτήξει και κυλιστεί στα σάπια του χρυσάφια.
http://truthsting.blogspot.com/
Έθνος που ξεχνά είναι έθνος που πεθαινει
Έθνος που ξεχνά είναι έθνος που πεθαίνει.
Έχουν οι σημερινοί Έλληνες κάποια σχέση με τους προγόνους τους της Κλασσικής Εποχής; Που είναι η καλλιέργεια; Που είναι η πρωτοπορία; Που χάθηκε η πνευματικότητα;
Ο τόπος μας δεν κατοικείται πια από απογόνους του Αριστοτέλη και του Περικλή. Κατοικείται από μια ελληνόφωνη μάζα, που αυτοαποκαλείται λαός, που και αυτά τα ελληνικά μοιάζει να τα μισεί και τα κακοποιεί διαρκώς. Κατοικείται από ανθρώπους που αδυνατούν να διαβάσουν και να ακολουθήσουν 3 αράδες έντυπες οδηγίες, από ανθρώπους που αγνοούν την ιστορία τους, όχι μόνο γιατί την διδάσκονται λειψή, αλλά γιατί κατά βάθος αδιαφορούν γι’ αυτήν.
Αν μιλήσεις για την αρχαία Ελλάδα, θα σε πουν γραφικό. Αν μιλήσεις για το Βυζάντιο θα σου πουν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι Θεοκρατικό κράτος.
Αν μιλήσεις για το 1922 θα σε πουν εθνικιστή και αν πεις τίποτα για το πολυτεχνείο θα βρεθούν κάποιοι να σε πουν τρομοκράτη.
Αν μιλώντας για τη θρησκεία αναφερθείς στον Παλαιών Πατρών Γερμανό, μπορεί κάποιος να βρεθεί να σου πει ότι ήταν μπλεγμένος σε σκάνδαλο ανταλλαγών.
Και καλύτερα να μην πεις ότι στη σημαία υπάρχει ο Σταυρός, γιατί είναι ικανοί να εγείρουν θέμα αλλαγής της
Ζούμε λένε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Δεν μπορεί να κολλάμε σε τέτοια πράγματα γιατί πλέον στη χώρα ζουν και μη Έλληνες, ζουν και αλλόθρησκοι, και δεν πρέπει να τους κάνουμε να νιώθουν μειονεκτικά.
Στην εποχή μας βασιλεύουν ο πραγματισμός και ο υλισμός. Δεν μπορείς να επικαλείσαι πράγματα που σε κάνουν εθνικά υπερήφανο γιατί όλοι σε κοιτούν με μισό μάτι. Δεν υπάρχουν σου λένε σύνορα, δεν υπάρχουν Έθνη.
Όμως η αλήθεια είναι μια και πονά:
Έθνος που ξεχνά είναι έθνος που πεθαίνει..
Συνέντευξη με τον οικονομολόγο Mr Bee
- Όλα αυτά που γίνονται στην Ευρωπαϊκή Οικονομία γίνονται γιατί κάποιοι φάγανε τα λεφτά;
- Όχι. Δεν υπάρχει κράτος στην Ευρώπη που να μην χρωστάει. Σαφώς όσα λιγότερα χρωστάς τόσο λιγότερο εκτεθειμένος είσαι σε καταστάσεις σαν αυτήν που περνάμε τώρα. Αλλά εδώ πλέον το θέμα δεν είναι πόσο προστατευμένη ήταν η κάθε χώρα από το Τέρας των αγορών. Το θέμα είναι πως θα κερδίσουμε όλοι μαζί το τέρας.
- Πώς δημιουργήθηκε το τέρας των αγορών;
- Από την ανάγκη των κρατών για περισσότερο δανεισμό και από την πλεονεξία των ανθρώπων που λειτουργούν τις αγορές. Θα σας το παρουσιάσω όσο πιο απλά γίνεται. Είστε η Ελλάδα και δανείζεστε από εμένα που είμαι η Γερμανία. Εγώ για να πάρω τα λεφτά νωρίτερα τα κάνω ομόλογα και τα δίνω στις αγορές. Οι αγορές αξιολογούν την πιθανότητα να πάρουν τα λεφτά τους και ανάλογα ρυθμίζουν το επιτόκιο. Στην ουσία και για να μιλήσουμε την γλώσσα των εμπόρων τα κράτη έσπαγαν εδώ και χρόνια επιταγές. Τώρα που οι επιταγές καλύπτονται με δυσκολία οι τοκογλύφοι κάνουν πάρτυ.
- Τα μέτρα που παίρνει η Ευρώπη πως τα βλέπετε;
- Η Ευρώπη δεν παίρνει μέτρα. Αλληλοδανείζονται για να κλείνουν προσωρινά τρύπες. Αλλά αυτό δεν μπορεί να κρατήσει πολύ.
- Δηλαδή τι πρέπει να γίνει;
- Για να γίνει αυτό που πρέπει χρειάζονται πολιτικοί με πυγμή. Αν βρουν το θάρρος να ορθώσουν το ανάστημά τους και να κάνουν ότι έκανε ο Ομπάμα στις ΗΠΑ τότε υπάρχει ελπίδα.
- Μιλάτε για νέο χρήμα;
- Ναι μιλώ για νέο χρήμα και επιστροφή της σχέσης Ευρώ/Δολαρίου κοντά στη μονάδα. Οι Γερμανοί και οι Γάλλοι δεν το θέλουν αλλά είναι καλύτερα να το κάνουν με δικοί τους απόφαση παρά να το κάνουν οι αγορές όταν χρεοκοπήσει μια χώρα μέλος της ΕΕ
- Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.
- Και εγώ σας ευχαριστώ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
